10 September
ได้เวลาอัพบล๋อกแล้ว หลังจากไม่ได้อัพมานาน นานมากๆ ถึงมากที่สุด ตอนนี้ยังงงๆอยู่ว่า ตูจะเปลี่ยนเพลงบรรยายบล๋อกตูยังไงดีวะ เปลี่ยนไปไม่เป็นโว้ย ใครรู้ช่วยบอกทีนีพลีสข้อร้อง
...
หุหุ ไปอัมพวามาด้วย หลายคนคงสงสัยว่าอัมพวาคืออะไร อัมพวาเป็นอำเภอหนึ่งในสมุทรสงคราม แต่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเช่นกัน
เริ่มเดินทางวันเสาร์ตอนเช้าตอน 6 โมง โคดๆๆง่วง นอนตี2ก่าๆตื่นตี4ก่าๆ เอาเหอะเราก็เลยต้องตื่นๆเดินทั้งที่ใจมันอยากหลับไหลสะเหลือเกิน
...
ขึ้นรถ ไปอัมพวา รู้สึกตื่นเต้นนิดๆ อยากรู้เปนไง เพราะต้องไปนอนพัก 1 คืน แต่ทริปที่ไปนี่ผู้ญปรามาน 35ก่าๆคน ผู้ชาย2คน ชายมะแท้ 1 คน อุอุ
..
ถึงแล้ว โอ้ว นี่หรือที่เราจะพัก สวยดีนิ เปนโฮมสเตย์ บ้านทำจากไม้ และพวกไม้ไผ่ เป็นหลังๆไป หลังนอนได้ปรามาน 3-4 คนมั๋ง ไอเราอะนอนหลังใหญ่ นอนได้ปรามาน10ก่าคน นอนอัดๆกันในนั้นละ กะดิกตัวแทบไม่ได้
..
พูดถึงกิจกรรมอะหรอ โคดมันอะ ไปถึงเขามีข้าวให้กินนะ ให้ทำเองด้วย กับข้าวเยอะ ขนมแยะ ผลไม้เพียบ กินแล้วเม่งอ้วนเลย คุ้มอะ คุ้มจิงๆ หลังจากนนั้นไปสวนส้มโอ หึหึ ขอพูดหน่อยเหอะ ว่าโคดผจญภัยเลย ตอนข้ามฟาก ต้องข้ามไม้อันเล็กๆไป เสียวแล้วเสียวอีก แต่ในที่สุดก็มีปาติหารเกิดขึ้น หลังจากที่เราข้ามมาอีกฝั่งแล้ว โอ้ว เผล๋ะ!! โอ๋ย!! เสียงคนตกคับท่าน เพื่อนช้านเดินข้ามไม้ตกไม้คับท่าน เพื่อนที่ช่วยดึงอีกคนตกตามไปตามระเบียบ สภาพที่ออกมาเหมือนไปกลิ้งขี้โคน ไม่น่าเลย นึกไปขำไป แต่สงสารอะ เพื่อนเจ็บ
.. กลับมาเล่นน้ำคลอง หนุกๆ ชิวๆ นั่งเรือพาย ว่ายน้ำไม่เปน สะเออะเล่นนะเรา
...
ต่อไปนั่งเรือล่องตามแม่น้ำ มีตลาดน้ำ ดูหิ้งห้อยกลางคืน สวยดีแต่เฉยๆ ไม่แปลกอารายมาก ชิวๆ ไม่ตื่นเต้น
...
กลับมากิน และนอน
...
อีกวันต่อมาก็กลับมาที่มหาลัย ก่อนกลับซื้อของฝากเพื่อนๆพี่ๆ เยอะมาก หมดไป300ก่าๆเดินช๋อปปิ้ง ของน่ากินมากมาย
..
คุ้มไหม ถ้ามว่าคุ้มไหม ก็คุ้มนะ มันส์ดี ประสบการณ์เนอะ แต่ที่รู้ๆว่าดำขึ้น โคดดำเลยตู มานี่แล้วดำ กลับกทม เพื่อนทัก ไอเบนแม่งดำว่ะ เออ ตูมานดำ คิดแล้วเศร้า
......
กลับมาทอหาเพื่อน เพื่อนชวนไปงานบอล มธ-จุฬา อีกไม่กี่เดือนก่าๆ คิดว่าน่าจะไปนะ คิดถึงๆๆ อยากไปเหงจุฬา คิดถึงสิ่งเก่าๆ เฮ้อ อยากไป ๆ คนนอกไปได้ไหม อยากไปๆๆๆ เฮ้อ คิดถึงคอสเพย์ที่ไปซ้อม!!!!
..
เอาละ ไม่มีรายและ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ไอเบนเลยเปลี่ยนแปลง
..
ไอเบนนี่ละ เข้มแข็งแล้วโว้ย หลังจากโดนคนไม่ดีคนนึงมาวุ่นวายในชีวิต ตอนนีไอเบนปล่อยมานไป ไอเบนคิดว่มานเปนประสบการณ์ให้เรียนรู้ชีวิต
.
จบข่าว ณ หนองจิก
28 July
ไม่รู้จาทำรายละ เบื่อๆเซ็งๆ ว่างๆ ทั้งๆที่ใกล้สอบและ ก็ไม่อยากจาอ่านหนังสือเลย ตามเวรตามกรรมละคับท่าน
..
ไม่ได้อัพมานานแล้วเหมือนกานแล้วนะนี่ เฮ้อ รุ้สึกแปลกไป แปลกไปมาก
..
มีอารายหลายอย่างเปลี่ยนไป สิ่งในตัวเรามานเปลี่ยนไป โตขึ้นหรอ ก็โตขึ้นนะ แต่ขอเป็นเด็กไปตลอดได้ไหมอะ
ไม่อยากโต ไม่อยากเป็นสาว ไม่อยากมีความรัก ไม่อยากที่ต้องเสียใจ ขอเป็นแบบเดิมดีกว่านะ ตัวเราที่เป็นอยู่
...
ช้านรู้สึกมีความสุขถ้าอยู่ในจินตนาการของตัวเอง
..
โลกส่วนตัวของช้าน
.
นี่ละ โลกส่วนตัว แค่โลกส่วนตัว
.
วันนี้มีเท่านี้
15 May
เย้ วู้ว ได้เวลาอัพบล๋อกแล้น..หลังจากรอคอยมานาน กิกิกุกุ
วันนี้ขอมาสวมรอยเปน กะบองเพชรเบนนะเคอะ
กระบองเพชรเบน
"ดีจ้า เราเปนสิ่งมีชีวิตบนโลกตัวน้อยๆตัวนึง เอ็นดูหนูทีนะ"
"ตอนนี้หนูจาใกล้เข้ามหาลัยแล้ว แต่ไม่รู้มหาลัยรายเลย อยากเอ็นติดๆๆ
มหาลัยที่หนูอยากเข้าก็เปนมหาลัยที่จาสอนให้กระบองเพชรเปนเดะดี ไม่ดื้อ ไม่ซน"
"แต่คะแนนหนูนี่จิ มานออกมาน้อยนิด
งือๆแม่กะบองเพชรจ๋าให้อภัยลูกด้วยนะ"
"อีกไม่กี่วันหนูจาไปเที่ยวทะเลกะเพื่อนแล้ว และครั้งนี้ก็จาไปนอนค้างคืนกะเพื่อน"
โปรแกรม ของพวกเราจาทำตอนกลางคืนมีดังนี้
1.เล่นไพ่ ฝึกทักษะเลขคณิตพร้อมกรึ๋บถั่วลิสงไปด้วย
2.เล่นเกมเศรษฐี ฝึกทักษะการโกง วะ555
3.บิงโก เล่นกันเพื่อหาตังช่วยค่าเทอมพ่อแม่
4.นอนดูดาวท่ามกลางความมืดมิด ไม่เหงแม้แต่เพื่อนตู(เพราะเพื่อนตูดำ)
5.วิ่งไล่จับ(ตูด)เพื่อน ให้มันส์สะจาย ก๋ากๆๆ
6.เล่าเรื่องผีในห้องนอนพร้อมปิดไฟ เป่าเทียนและกินเค๋กกาน
กระบองเพชรเบนมีโปรแกรมเท่านี้อะ เพราะคิดมะออกแล้ว
แล้วถ้าไปเที่ยวมาแล้วจามาบอกเพื่อนๆนะ 2วัน 1คืน
อันหฤโหดจามีรายเกิดขึ้นต้องติดตามตอนต่อไป
Coming Soon
10 May
ประกาศ ณ ปี 2549
บัท นาว ปิดการอัพบล๋อกชั่วคราว เนื่องจากตัวเบนเองต้องทำงาน งาน งาน และงาน จึงทำให้สมองรั่ว รั่ว รั่วและรั่วจนถึงที่สุด ยากต่อการอัพบล๋อกได้
เพราะการอัพบล๋อกนั้น ต้องใช้จิตวิญญาณ และลมหายจายอันลึกซึ้ง มานต้องกลัดจากชีวิตที่ล้ำลึก โอ้ว!!
แต่รับรองว่าคราวหน้า การอัพบล๋อกจะมันส์ ซี๋ด สุดๆ
โปรดติตตามตอนต่อไป
ลงชื่อ เบน ณ ทุ่งหนองนิ่ม แงะ แงะ
1 May
นิทานเรื่องลูกชิ้นปิ้ง
วันหนึ่งที่ รร ลูกชิ้นปิ้ง เปน รร ของเหล่าลูกชิ้นปิ้ง ซึ่งเป้นลูกชิ้นไก่ปิ้งด้วย รร นี้มีนรลูกชิ้นปิ้งอยู่ 4คน คือ
1.
ลูกชิ้นไก่แมงป่อง เปนลูกชื้นที่ซ่า ชอบหาเรื่องคนอื่น ฉอดๆๆ
2.
ลูกชิ้นSleep ชอบนอนหลับเปนบ้าเปนนหลัง
3.
ลูกชิ้นปิ้งบ้าเรียน จนหน้ากลายเป็นเกรดaเลยดูดิ
4.
ลูกชิ้นปิ้งจอมอ่อนแอ ขี้มูกชอบไหล ไม่ยอมกินยา เฮ้อ ลูกชิ้นปิ้งสมัยนี้
ทั้ง 4 คนเปนเพื่อนเกียจกาน มะชอบขี้หน้ากานหรอก วันๆเอาแต่กัดกาน
หลังจากนั้นไม่นาน รร ก้ต้องถูกยุบเพราะ ตลาดลูกชิ้นต้องการลูกชิ้นไปขายยังตลาดนัดย่างหนึ่ง เลยนำลูกชิ้นปิ้งทั้ง4ไปขาย เดะๆทั้ง4เลยถูกจับไป ทั้ง4ต่างไม่ต้องการไป และรู้สึกว่าความเปนเพื่อนนั้นสำคัญมากๆ "ไม่น่าทะเลาะกานเลยพวกเรา"(รู้แล้วสิว่าที่หลังอย่ากัดกาน ไอ้พวกลูกชิ้นปิ้ง) ทั้ง4ถูกจับไปเสียบไม้ปิ้ง และตอนนี้พวกมานก็ร้องไห้ครวญครางอยุ่ในกะเพาะของข้าพเจ้าเองตอนนี้เอง 555+
เดะๆจำไว้นะ ต้องไม่ทะเลาะกานนะเค๋อะ
จบ
โคดปัญญาอ่อนเลยว่ะ ครายอ่านอย่าลืมเม้นนะ เพราะวันนี้เราจานำเสนอแต่ลูกชิ้นปิ้ง 555
เอามาให้อ่านอีกรอบคับพี่น้อง